Uśmiechnęłam się delikatnie, chociaż zimno coraz bardziej dawało o sobie znać, co chyba zauważył Maks. Po krótkiej chwili, okrył mnie swoją bluzą
- Nie musiałeś - Uśmiechnęłam się lekko
- Przecież jest Ci zimno
- Ale nie umieram - Pokazałam mu język
- Mimo wszystko - Uśmiechnął się, a ja przewróciłam oczami, odwzajemniając gest. Oparłam się o niego lekko, patrząc na spokojną wodę
?

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz