Od Maksa

Tak jakoś wyszło, ale... nie żałuję. Dziewczyna zarzuciła mi ręce na szyję, objąłem ją w talii i podniosłem lekko, obróciłem się wokół własnej osi nie przerywając pocałunku.
- To co, schowamy się czy będziemy tańczyć w deszczu? - posłałem jej uśmiech przecierając twarz dłonią.

?

Od Taigi

Można powiedzieć, że już zasypiałam przytulona do niego, kiedy usłyszałam pojedyncze krople deszczu. Delikatnie otwarłam jedną powiekę
- Nie zapowiadali burzy - Mruknęłam
- Pewnie przelotny deszcz - Objął mnie nieco mocniej. Ponownie zamknęłam oczy, jednak deszcze zaczął padać coraz mocniej, a zaraz z nim przyszedł mocny wiatr, który powyrywał nasze sznurki od namiotu. Oboje od razu gwałtownie wstaliśmy
- Trzeba je z powrotem przyczepić - Otarłam twarz, która już była cała od deszczu
- Nie ma sensu, tylko jeszcze bardziej zmokniemy. Chodź do samochodu! - Złapał mnie za rękę i pociągnął za sobą, nie opierałam się, tylko szłam. W tych ciemnościach nawet ciężko było zauważyć samochód. Jedyne pocieszenie było takie, że przestało wiać. Zaczęłam się śmiać jak szalona
- To moje najlepsze urodziny - Zadowolona podniosłam ręce do góry
- Jesteś niemożliwa, możesz się przeziębić
- To co - Uśmiechnęłam się. Zaśmiał się i nagle zbliżył do mnie. Po czym zrobił coś czego się nie spodziewałam, a mimo to nie chciałam żeby przerywał. Miał takie ciepłe i przyjemne usta

?

Od Maksa

Byliśmy na tyle blisko, że czułem na sobie jej oddech. Otworzyłem oczy, w tym samym momencie co ona, nasze spojrzenia się spotkały.
- To dobrze, przynajmniej się nie przeziębisz. - uśmiechnąłem się lekko a w moim głosie, można było usłyszeć troskę.
Nie chciałbym, aby się przeze mnie pochorowała... jeśli nagle jej się zrobi zimno, będę mógł ją przytulić. Nie mam z tym żadnego problemu, wręcz przeciwnie.

Tai?

Od Taigi

- No proszę jaki zbieg okoliczności - Zaśmiałam się cicho - Jeszcze powiedz, że masz pianki i poduszki, a zacznę coś podejrzewać
- Tylko poduszki, więc jak?
- Według mnie, możemy zostać, i tak w domu nikogo nie ma - Wzruszyłam ramionami
- W takim razie chodź po namiot, bo na prawdę zaczyna się robić zimno - Złapał mnie za rękę, dając tym samym znak, abym poszła za nim. Z delikatnym rumieńcem poszłam do jego samochodu. Namiot rozbiliśmy w miarę szybko i po kilkunastu minutach siedzieliśmy wtuleni w śpiwory
- Ciepło - Wymruczałam wciąż znajdując się bardzo blisko niego

?

Od Maksa

Uśmiechnąłem się lekko. Wydawało mi się, że ta chwila trwała naprawdę wiecznie. Spojrzałem na godzinę w telefonie, było już naprawdę późno a chyba żadnemu z nas nie chciało się wracać do domu.
- Może zostaniemy na noc? Całkiem przypadkowo mam w samochodzie namiot i dwa śpiwory. - uśmiechnąłem się lekko.

?

Od Taigi

Uśmiechnęłam się delikatnie, chociaż zimno coraz bardziej dawało o sobie znać, co chyba zauważył Maks. Po krótkiej chwili, okrył mnie swoją bluzą

- Nie musiałeś - Uśmiechnęłam się lekko
- Przecież jest Ci zimno
- Ale nie umieram - Pokazałam mu język
- Mimo wszystko - Uśmiechnął się, a ja przewróciłam oczami, odwzajemniając gest. Oparłam się o niego lekko, patrząc na spokojną wodę

?

Od Maksa

- Wracamy. - uśmiechnąłem się lekko.
Usiedliśmy na starej kłodzie,  opowiadaliśmy sobie śmieszne historie, kawały i suchary. Było bardzo fajnie, dawno się tak nie uśmiałem. Zawiał chłodny wiatr, który jeszcze bardziej rozpalił ognisko. Tai oparła się o mnie, a ja ją objąłem.

Tai?

Od Taigi

Spojrzałam zaskoczona na wisiorek. Był bardzo ładny, i wręcz mnie zatkało widząc jak z uśmiechem mi go podaje w pudełeczku
- Nie mogę go przyjąć, na pewno był bardzo drogi - Podniosłam wzrok
- Nonsens - Usiadł za mną, aby zaraz po tym powoli zapiąć go na mojej szyi
- Bardzo Ci dziękuje - Złapałam za małe serduszko - To najlepsze urodziny jakie miałam - Pocałowałam go szybko w policzek, po czym wróciłam na swoje miejsce z czerwonymi policzkami - To.. Wracamy do ogniska?

?

Od Maksa

- Rozumiem... - powiedziałem przyciszonym głosem.
Przytuleni siedzieliśmy pewien czas, nagle dziewczyna odsunęła się ode mnie i lekko uśmiechnęła, odwzajemniłem gest.
- No to... pomyśl życzenie. - wskazałem na tort.
Tai zamknęła na chwilę oczy i w jednej chwili, zdmuchnęła świeczki. Przydzieliłem nam po kawałku, zjedliśmy w ciszy.
***
Wieczorem zrobiliśmy sobie ognisko, nagle przypomniało mi się, że mam jeszcze coś. Wstałem i poszedłem do samochodu, ze schowka wyciągnąłem pudełeczko, w którym był naszyjnik. Kupiłem go już wcześniej, miałem go jej dać tak po prostu, bez okazji, aby pokazać, że jest dla mnie kimś ważnym.


Tai?

Od Taigi

Kiedy zobaczyłam jak kładzie przede mną tort ze świeczkami i z uśmiechem śpiewa mi piosenkę, nie mogłam się powstrzymać i z moich oczu uleciało kilka łez
- Co jest? Myślałem, że kochasz słodyczę - Palcem osuszył moje policzki
- Bo uwielbiam - Przyznałam z uśmiechem - Dziękuje - Rzuciłam się na niego, mocno przytulając. Po chwili to odwzajemnił
- Tylko dalej nie wiem, dlaczego płaczesz - Wyszeptał
- Bo... Mój własny ojciec zapomniał o moich urodzinach, nie liczyłam na wielki prezent czy imprezę, jedynie na życzenia i na to, żeby spędził ze mną trochę czasu

?

Od Maksa

- No pewnie, to o której? :)
- Nawet i teraz... ;)
- Okej, to tak za pół godziny po ciebie podjadę, ok?
- Ok
Założyłem kąpielówki i koszulkę oraz czapkę.

Podjechałem jeszcze do piekarni, kupiłem tort urodzinowy i świeczki dla Tai. Schowałem go do bagażnika aby nie widziała, włączyłem tam też klimatyzację, aby się nie zepsuł.
***
Dojechaliśmy na miejsce, Tai poszła rozłożyć koc, a ja w tym czasie wyciągnąłem tort i zapaliłem świeczki.
- Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam. - uśmiechnąłem się podchodząc do niej.

Tai?

Od Taigi

- Mimo wszystko to przykre, z jednej strony wiem co czujesz. Moja mama zmarła przy porodzie, ale Ty... - Nie mogłam znaleźć odpowiednich słów- Przykro mi
- Spokojnie, skąd mogłaś wiedzieć. To jak idziemy dalej? - Uśmiechnął się miło a ja starałam się odwzajemnic gest, skinelam głową i ruszyliśmy. Minely dwa tygodnie a nasza znajomość szła w dobrym kierunku. Spotykaliśmy się bardzo często, jednak jeszcze ani razu nie był w moim mieszkaniu. Coraz bardziej zaczynalam go lubić.
- To co może dzisiaj to jezioro?Dostałam nagle smsa od niego
- Chętnie, ale mam dzisiaj urodziny i miałam spędzić dzień z ojcem :)
W następnym smsie dostałam życzenia i wyzywanie że nie powiedziałam wcześniej. Z uśmiechem zeszlam na dol, ten dzień miałam od dawna obiecany
- Muszę wyjść, uważaj na siebie będę za dwa dni - Usłyszałam od własnego ojca, nie mogłam uwierzyć że zapomniał
- Musisz jechać dzisiaj?
- Tak, pieniądze masz na lodówce, pa - Wyszedł, tak po prostu. Zła i smutna zarazem pobieglam do pokoju. Przez dobrą godzinę lezalam na łóżku, po czym napisałam do Maksa czy jezioro wciąż aktualne

?

Od Maksa

- Ja w sumie głównie motoryzacją, różnymi sportami, zwierzętami i kryminologią. A jestem tutaj sam. - odpowiedziałem.
- A twoi rodzice czym się zajmują? - zadała kolejne pytanie.
- Moi... obecnie... - podrapałem się po głowie. - Są na wiecznej emeryturze... nie żyją. - westchnąłem.
- Przepraszam...
- Nie wiedziałaś. - szturchnąłem ją lekko ramieniem.

?

Od Taigi

Zaśmiałam się czując na skórze zimne krople wody
- O Ty! - Ze śmiechem nabrałam trochę wody i również go ochlapałam
- W ogóle nie zapytałem czym się interesujesz - Przechylił lekko głowę
- Fotografią, książkami, czasami śpiewam, czy rysuje no i trochę lubię motoryzację co akurat mam chyba po tacie
- Jest mechanikiem?
- Handluje samochodami, a Ty czym się interesujesz i jesteś tutaj sam czy z rodziną?

?

Od Maksa

Pokiwałem zrozumiale głową rozglądając się dookoła.
- Moglibyśmy się tam przejechać, gdy będziesz miała czas. - zaproponowałem.
- Właściwie, czemu nie. - uśmiechnęła się lekko.
Odwzajemniłem gest i ochlapałem ją wodą.

?

Od Taigi

- Od najmłodszych lat - Uśmiechnęłam się - Mieszkam z ojcem, jakieś 5 ulic dalej - Wyjaśniłam
- No to ja mieszkam trochę dalej - Odwzajemnił gest - Ale przynajmniej znasz tutaj wszystkich
- No, znam większość - Przyznałam - Ale ciężko znać wszystkich, cały czas ktoś się wprowadza, a ktoś inny wyprowadza - Wzruszyłam ramionami - Jesteśmy w parku - Usiadłam przy fontannie, aby choć trochę się ochłodzić
- Całkiem tutaj ładnie - Przyznał siadając obok mnie
- Trochę dalej jest las, a w nim jezioro, ale to musielibyśmy jechać rowerami, bo po nogach to nam zejdzie dobre dwie godziny, jak nie dłużej

?

Od Maksa

- W niemczech, Berlin dokładnie. - odpowiedziałem.
- Strasznie daleko.
- No, dosyć. 12 godzin w samolocie... koszmar. - westchnąłem. - A ty od urodzenia tutaj czy jak? - spytałem.

?
To jego pies XD
To je wilczak :C

Od Taigi

Na miejscu byłam na czas, kiedy zauważyłam obok jego nogi psa, uśmiechnęłam się miło
- Jaki słodziak - Podałam psu łapę, żeby mógł mnie powąchać, a kiedy mnie oblizał z uśmiechem zaczęłam go głaskać
- Uśmiecha się do niego więcej kobiet niż do mnie - Zaśmiał się krótko
- To pewnie przez ten urok osobisty - Również się zaśmiałam - To może najpierw pokaże Ci gdzie jest park, basen, później miasto z większością sklepów - Wyprostowałam się
- Chętnie
- No to w drogę - Szliśmy w ciszy, aż w końcu postanowiłam ją przerwać - Gdzie mieszkałeś wcześniej?

?
O co chodzi z tym wilkiem na samym końcu? xD

Od Maksa

- Na razie wiem jedynie gdzie jest plaża, kilka sklepów i mój dom... - uśmiechnąłem się lekko.
- No więc oprowadzanie się przyda. - odwzajemniła gest.
- Byłbym wdzięczny. - skinąłem głową.
Umówiliśmy się jutro o 11 przed głównym wejściem na plażę.
***
Rano wziąłem zimny prysznic, ubrałem się i razem z Axelem zjedliśmy śniadanie. Kilka minut przed umówioną godziną, zaczęliśmy szykować się do wyjścia. Założyłem psu szelki i zapiąłem go na smycz. Zazwyczaj tego nie robię, ale pewnie będzie dużo ludzi, nie chcę żeby ktoś się czepiał że tak duży pies chodzi bez smyczy.

Wyszliśmy z domu, byliśmy chwilę przed czasem. Wysiedlismy na ławce.

?

Od Taigi

- Myślałam nad humanistyką - Przyznałam
- Ciekawy kierunek - Uśmiechnął się
- Nie jest zły, a jak praca w policji? Miasto nie jest małe, więc pewnie masz co robić - Włożyłam słomkę do ust
- No trochę do robienia jest - Przyznał, jednak miałam wrażenie, że unika tego tematu, dlatego też nie chciałam już go drążyć
- A tak, jak Ci się tutaj żyje? Jak będziesz mieć chwilę to mogę Ci pokazać jakieś ciekawe miejsca

?

Od Maksa

- Em, w... policji. - odpowiedziałem.
Nie chciałem jej okłamać, ale do końca prawdy powiedzieć nie mogłem, no więc ani nie skłamałem ani nie wydałem tajemnicy.
- A w jakim kierunku się uczyłaś? - spytałem.

?

Od Taigi

- Dziękuje - Uśmiechnęłam się, głaskając psa, który leżał już obok moich stóp. Chłopak wydawał się całkiem miły i z wyglądu też nie był zły, i co najważniejsze nie zna mnie. Nie raz się spotkałam z chłopakami, którzy chcieli się "wkupić" w łaski ojca.
- Tak na co dzień się uczysz? - Przechylił lekko głowę
- No teraz są wakacje więc w następnych dwóch miesiącach się uczyć nie będę - Przyznałam ze śmiechem - Ale tak, uczę się. Niedawno zdałam maturę i idę na studia, a Ty?
- Ja pracuje - Uśmiechnął się lekko
- No proszę, a gdzie?

?

Od Maksa

- Wczoraj przyjechałem. - wyjaśniłem.
- Podoba ci się tu? - spytała, siadają koło mnie.
- Jasne, uwielbiam takie miejsca. - uśmiechnąłem się lekko. Oglądnąłem się za siebie, zauważyłem stoisko z mrożonymi napojami. - Chcesz coś do picia? Zaraz nam przyniosę. - wstałem i poszedłem do stoiska.
Wziąłem dwa napoje, idealne na taką pogodę. Wróciłem do Taigi, jeden napój dałem jej a drugi zostawiłem sobie.

Taiga?

Od Taigi

- Wolisz na obiad makaron czy może jednak rybę - Zapytałam z uśmiechem czekając na odpowiedz
- Nie rozumiem po co gotujesz, mamy od tego służbę - Mruknął przyglądając się papierom
- Nie chce całe życie liczyć na kogoś, a więc?
- Muszę iść zjem na mieście a Ty zrób to na co masz ochotę - Pocałował mnie w czubek głowy i poszedł w stronę wieszaka gdzie leżała jego marynarka
- Obiecales że zjemy razem - Powiedziałam cicho, jednak nie byłam nawet pewna czy mnie usłyszał. Kolejny raz jadlam obiad w samotności. - Chodz Demon, pójdziemy na spacer
Chodziliśmy tak długo że nawet nie wiedziałam kiedy znaleźliśmy się nad wodą, a że nie było dużo ludzi to spuscilm go ze smyczy i zaczęłam rzucać patyk. Sama nie wiem jak to możliwe że dostał ten chłopak
- Powinnam pocwiczyc swoją celność - Usmiechnelam się wciąż nieco zawstydzona
- Na szczęście nie było mocno. Twój? - Wskazał głową na psa
- Tak. To Demon - Poglaskalam go po głowie. Nieznajomy spojrzał na kij po czym go rzucił, a ten ruszył z miejsca
- A ja Maks - Podał w moim kierunku rękę
- Taiga - Uscisnelam jego dłoń - Jesteś nowy czy zaczynasz nowy sport?
- Aż tak to widać że jestem nowy?- Zasmial się
- Nie, nie. Po prostu często tu jesteśmy a Ciebie widzę po raz pierwszy - Wytlumaczylam

?

Od Maksa

Siedziałem przy stole, dookoła były kredki, przygotowywałem obrazek dla taty. Mama gotowała kolację.
- Maksiu, skarbie, sprzątaj powoli, zaraz będzie kolacja, tata wróci. - powiedziała uśmiechając się do mnie lekko.
- Dobrze, dobrze mamusiu. Zaraz skończę.
Dokończyłem kolorować portret naszej rodziny, schowałem kredki do pudełeczka i poszedłem je zanieść do góry, do swojego pokoju. Nagle usłyszałem trzask drzwiami, głos taty a nagle huk.... jakby ktoś strzelił, krzyk mamy.
- Maks, schowaj się i siedź cichutko. - miała łzy w oczach.
- Co się stało? - również zachciało mi się płakać.
- Schowaj się.
Tak też zrobiłem, schowałem się pod łóżko. Nagle ktoś wszedł do pokoju, w jednej chwili strzelił z pistoletu. Nagle mama upadła, z jej czoła ciekła krew, widziałem jej martwe oczy. Zakryłem usta dłonią, aby nie krzyknąć. Widziałem jego buty, chodził tuż obok łóżka.
- Chodź tu szczylu! - warknął grubym głosem.
Z tego całego stresu, straciłem przytomność. Gdy się ocknąłem, nikogo już nie było. Mama leżała martwa, tata też... z nagrań z monitoringu domu, wyłapałem mordercę i wydrukowałem jego zdjęcia (Tak, umiałem to robić ponieważ byłem bardzo inteligentnym dzieckiem xd) poszedłem na policję jednak... nikt mi nie uwierzył.
Nagle się obudziłem, znów ten sam sen... westchnąłem głęboko. Myślałem, że nowe miejsce choć na jedną noc, odpędzi ten sen, ale nie. Po południu wziąłem swoją deskę surfingową i poszedłem popływać.
***
Siedziałem przy brzegu, wpatrując się w fale. On gdzieś tu jest, ale to miasto jest takie ogromne... może to być każdy. Niby mam zdjęcie, ale jest stare... może wyglądać zupełnie inaczej. Nagle dostałem patykiem w głowę.
- Ała. - mruknąłem łapiąc się za miejsce, w które dostałem.

- Bardzo cię przepraszam! - usłyszałem nagle. - Przypadkowo... tak poleciał. - wyglądała na lekko... zawstydzoną? Coś w tym stylu.

- Nic się nie stało. - uśmiechnąłem się lekko.

?