- No proszę jaki zbieg okoliczności - Zaśmiałam się cicho - Jeszcze powiedz, że masz pianki i poduszki, a zacznę coś podejrzewać
- Tylko poduszki, więc jak?
- Według mnie, możemy zostać, i tak w domu nikogo nie ma - Wzruszyłam ramionami
- W takim razie chodź po namiot, bo na prawdę zaczyna się robić zimno - Złapał mnie za rękę, dając tym samym znak, abym poszła za nim. Z delikatnym rumieńcem poszłam do jego samochodu. Namiot rozbiliśmy w miarę szybko i po kilkunastu minutach siedzieliśmy wtuleni w śpiwory
- Ciepło - Wymruczałam wciąż znajdując się bardzo blisko niego
?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz